Ο Μυκηναϊκός πολιτισμός άνθισε το 1500-1000 π.Χ. Οι γνώσεις μας δεν είναι απολύτως ακριβείς, αφού βρέθηκαν πολύ λίγα στοιχεία σχετικά με τα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την εποχή. Τις βασικές πηγές της ιστορίας του Παλατιού του Ατρέα, της Μυκηναϊκής δυναστείας, τις έχουμε από τον Όμηρο, τα δράματα του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευρυπίδη και ό,τι γράφτηκε από τους Ελληνιστές και τους μετέπειτα ιστορικούς.

Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, ο Αγαμέμνωνας, ο βασιλιάς των Μυκηνών, που οδήγησε το στρατό των Ελλήνων εναντίον της Τροίας, γεννήθηκε με μία κατάρα. Όταν ο στρατός και το ναυτικό συγκεντρώθηκαν στην Αυλίδα, ανατολικά της Αθήνας, για να προετοιμαστούν για την Τροία, οι αέρηδες καταλάγιασαν και τα πλοία ήταν αδύνατον να σαλπάρουν. Το μαντείο είπε στους Έλληνες ότι ο Αγαμέμνωνας έπρεπε να θυσιάσει την μικρή του κόρη, την Ιφιγένεια, για να σηκωθούν οι άνεμοι, κάτι που έκανε, ύστερα από σπαραγμό, και έτσι οδηγήθηκαν στον δεκαετή πόλεμο που είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση της Τροίας.

Η δόξα της Μυκηναϊκής εποχής ξεθώριασε τον 8ο αιώνα π.Χ. Παρ' όλα αυτά, το Άργος, η δεύτερη σημαντικότερη πόλη των Μυκηνών, με δοιηκητή τον Μενέλαο, αδελφό του Αγαμέμνωνα, άνθισε και έγινε η τοπική δύναμη της Πελοπονήσσου σχεδόν ισότιμη με την Σπάρτη και την Κόρινθο.

Το Ναύπλιο ήταν το λιμάνι του Άργους από τον 7ο αιώνα π.Χ. και έγινε σημαντικό στρατιωτικό και εμπορικό κέντρο κατά τη διάρκεια της Βενετσιάνικης κυριαρχίας στη Πελοπόννησο. Οι Βενετοί, καθοδηγούμενοι από τον Κυβερνήτη Μοροσίνη της Κρήτης, έχτισαν το Παλαμήδι, το κάστρο που βρίσκεται πάνω από την πόλη, και το Μπούρτζι, το μικρό φρούριο στη μέση του λιμανιού, ενώ έκαναν το Ναύπλιο πρωτεύουσα ολόκληρης της Πελοπονήσσου.