Περιγραφή

Η Φαιστός ήταν η δεύτερη πιο σημαντική Μινωική πόλη, μετά την Κνωσό. Σε απόσταση μόλις 63 χλμ. από το Ηράκλειο, το παλάτι της Φαιστού δεσπόζει πάνω σε λόφο με εντυπωσιακή θέα την πεδιάδα της Κάτω Μεσαράς και τον Ψηλορείτη.
Η Φαιστός ήταν κατά την αρχαιότητα κέντρο του Μινωικού πολιτισμού και μια από τις σπουδαιότερες μινωικές πόλεις της εποχής εκείνης. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ιδρυτής και βασιλιάς της Φαιστού υπήρξε ο Ραδάμανθυς, υιός του Δία και αδελφός του Μίνωα της Κνωσού. Η περιοχή κατοικήθηκε από τη Νεολιθική εποχή, καθώς κάτω από ορισμένες αποθήκες βρέθηκαν τα θεμέλια νεολιθικών σπιτιών, όπως επίσης εργαλεία, πέλεκεις και πήλινα ειδώλια εκείνης της περιόδου. Η Φαιστός ήταν η γενέτειρα του Επιμενίδη, ο οποίος θεωρούνταν ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας. Ήταν πόλη αυτόνομη, έκοβε τα δικά της νομίσματα και διατήρησε την ανεξαρτησία της μέχρι την Ελληνιστική εποχή. Την Μινωική εποχή υπήρξε σημαντικό οικονομικό, διοικητικό και εμπορικό κέντρο. Αυτή η πόλη-κράτος κυριάρχησε σε ολόκληρη τη Μεσαρά και είχε δυο λιμάνια, τα Μάταλα και τον Κομμό. Μια μινωική πόλη περίπου 50.000 κατοίκων κάλυπτε μια εκτεταμένη έκταση ακριβώς κάτω από το παλάτι.

Ο ιταλός αρχαιολόγος Frederico Halbherr άρχισε τις ανασκαφές του αρχαιολογικού χώρου το 1900 και έφερε στο φως δυο ανάκτορα, τα οποία είχαν χτιστεί σε δυο διαφορετικές περιόδους. Το πρώτο ανάκτορο χτίστηκε γύρω στο 1900 π.Χ. και καταστράφηκε πιθανόν από σεισμό το 1700 π.Χ. Ένα δεύτερο μεγαλοπρεπέστερο ανάκτορο αναγέρθηκε στη θέση του πρώτου αμέσως μετά, το οποίο καταστράφηκε και αυτό γύρω στο 1450 π.Χ. Ορισμένα από τα ερείπια του αρχαιολογικού χώρου ανήκουν στο πρώτο ανάκτορο, παρόλα αυτά τα πιο πολλά προέρχονται από το δεύτερο ανάκτορο. Η Φαιστός, τελειώνοντας, καταστράφηκε από τους Γορτύνιους γύρω στο 200 π.Χ.

Η Ιταλική Αρχαιολογική Αποστολή με επικεφαλής τον Frederico Halbherr και τους Pernier και Banti άρχισε το 1900 την ανασκαφή του αρχαιολογικού χώρου. Πενήντα χρόνια αργότερα, ο D. Levi έφερε στο φως τμήματα συνοικιών της μινωικής πόλης.

Η κεντρική αυλή είναι ο πυρήνας του ανακτόρου. Γύρω από αυτήν βρίσκονται οι υπόλοιποι χώροι, όπως οι αποθήκες και το ιερό στα δυτικά, τα βασιλικά διαμερίσματα και η δεξαμενή ύδρευσης στα βόρεια και τα εργαστήρια στα ανατολικά. Δυτικά των αποθηκών βρίσκεται ο θεατρικός χώρος και ένα επίπεδο χαμηλότερα θα δείτε τους αποθηκευτικούς χώρους για τα σιτηρά της Παλαιοανακτορικής περιόδου. Η μοναδική στο είδος της Μεγάλη Σκάλα και τα επιβλητικά Προπύλαια αποτελούσαν την είσοδο προς το ανάκτορο. Παρόλο που δεν βρέθηκαν τοιχογραφίες, όπως στη Κνωσό, χρησιμοποιήθηκαν πολυτελή δομικά υλικά για την ανέγερση του, όπως αλάβαστρος, γύψος και μάρμαρο. Όπως και στη Κνωσό το σύστημα ύδρευσης του ήταν εξαιρετικό.

Στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου υπάρχει τουριστικό περίπτερο, όπου σερβίρεται φαγητό και ποτά. Εκεί θα βρείτε επίσης βιβλία, αναμνηστικές κάρτες και τουριστικούς οδηγού.