Περιγραφή

Η Κάλυμνος, το νησί των σφουγγαράδων, είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων, με έκταση 107 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται μεταξύ της Κω και της Λέρου και τριγύρω της υπάρχουν αρκετά μικρά νησάκια. Η Κάλυμνος είναι 338 χλμ μακριά από το λιμάνι του Πειραιά.

Ο πληθυσμός της Καλύμνου υπολογίζεται στους 15.500, βρίσκονται κυρίως στην Πόθια, και βασική πηγή εσόδων του νησιού υπήρξε πάντοτε η θάλασσα.

Το νησί σε γενικές γραμμές είναι άγονο και ορεινό, διαθέτοντας δύο μικρές κοιλάδες γεμάτες από λεμονιές και πολλά αρωματικά φυτά, όπως θυμάρι, φασκόμηλα και ρίγανη στην οποία η Κάλυμνος οφείλει το εξαιρετικό άρωμα του μελιού της. Οι εντυπωσιακές βραχώδεις πλευρές του νησιού την κάνουν ιδανική για ορειβασία: η Κάλυμνος είναι γνωστή σαν ο παράδεισος των ορειβατών.

Το άγριο έδαφος του νησιού καθιστά δύσκολη την καλλιέργεια αναγκάζοντας τους Καλύμνιους να στραφούν προς τη θάλασσα για να κερδίζουν το προς το ζειν. Έτσι πολλοί είναι ψαράδες και δύτες που βουτούν για να ανασύρουν σφουγγάρια. Για αιώνες, στολίσκοι και βάρκες έβγαιναν για να εξερευνήσουν, στην αρχή τα γειτονικά μέρη και αργότερα μέρη σαν τις Ακτές της Μπενγκάζι και τη Σύρτη, τα παράλια της Τυνησίας, της Λιβύης και της Βόρειας Αμερικής, και να βουτήξουν για να ανασύρουν σφουγγάρια. Πολλοί από τους δύτες παρέλυσαν ή πέθαναν επειδή βουτούσαν σε πολύ βαθιά νερά, και οι περισσότερες γυναίκες στο νησί μόνιμα φορούν μαύρα ρούχα, πενθώντας έτσι τον χαμό των αγαπημένων τους. Η ζωή υπήρξε πραγματικά δύσκολη και επικίνδυνη γι' αυτούς.

Πολλοί Καλύμνιοι μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκαταστάθηκαν στην Ακτή της Φλόριδας, κυρίως γύρω από το Ταρπον Σπρίνγκς, όπου συνέχισαν τις καταδύσεις τους. Σήμερα ο πληθυσμός στο Ταρπον Σπρίνγκς και στο γειτονικό Σαιντ Αυγουστίν αποτελείται κυρίως από Ελληνοαμερικανούς με καταγωγή από την Κάλυμνο, όμως οι καταδύσεις για την παραγωγή σφουγγαριών δεν αποτελεί πλέον το κύριο επάγγελμά τους.

Η Κάλυμνος θεωρείται ότι κατοικήθηκε τη Νεολιθική εποχή. Οι πρώτοι κάτοικοι μάλλον ήταν οι Κάριοι που ήρθαν από την Καρία της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία), και αργότερα ακολούθησαν οι Κρητικοί περίπου το 1100 π.Χ. Οι Δωριείς ύστερα ακολούθησαν τους Κρητικούς και έχτισαν μία συνοικία που την ονόμασαν Άργος. Τον 5ο αιώνα π.Χ, η Βασίλισσα της Αλικαρνασού, Αρτεμησία, με την συμμαχία των Περσών κατέλαβαν το νησί. Κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων η Κάλυμνος έγινε μέρος της Αθηναϊκής Συμμαχίας, και τότε σταθεροποίησε τις σχέσεις της με την γειτονική Κω. Αργότερα κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και στα τέλη του 13ου αιώνα μ.Χ., από τους Γενοβέζους, μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα. Εκείνο το διάστημα χτίστηκε το Κάστρο του Χωριού, που είναι γνωστό και σαν Πέρα Κάστρο. Οι Ιππότες της Ιεραρχίας του Αγ. Ιωάννη πήραν τον έλεγχο του νησιού το 1306 ως το 1522. Όταν αντιμετώπισαν την βίαιη επίθεση των Οθωμανών, αποσύρθηκαν στη Ρόδο για να πραγματοποιήσουν την τελευταία, ανεπιτυχή αντίσταση στην βάση της πατρίδας τους, στην πόλη της Ρόδου. Η Οθωμανική κυριαρχία κράτησε περίπου 400 χρόνια, ως το 1912 όταν οι Ιταλοί επιχείρησαν να κατακτήσουν την Κάλυμνο μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα. Η Κάλυμνος έγινε τελικά μέρος της Ελλάδας το 1948, αφού νικήθηκαν οι δυνάμεις του άξονα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Σήμερα η Κάλυμνος προσφέρει περιπετειώδεις διακοπές και μια πληθώρα επιλογών στους επισκέπτες της. Πέρα από το συνηθισμένο και παραδοσιακό μαύρισμα στην παραλία, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, διαθέτει αφθονία σε βουνά για ορειβασία και αναρρίχηση. Επίσης και άλλες επιλογές, όπως σέρφινγκ, ποδηλασία στο βουνό, περπάτημα, γιώτινγκ και φυσικά καταδύσεις.